Natthapong's profile)=)=) Looney_babe (=(=(PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    November 01

    สวัสดี (ดากาณดา)

    ไม่รู้จะตั้งชื่อว่าอะไร เลยตั้งว่า....
    "สวัสดี(ดากาณดา)"
     
    ผ่านไปแระ กับเทอมหนึ่ง ปีหนึ่ง (ป.โท) ผ่านมาด้วยความยากมากมาย
    แต่ก็น่ะ..ทุกหนทางย่อมมีอุปสรรค
    เรียนน้อย แต่เนื้อหาเยอะ เฮอๆๆ
    สอบเสร็จก็..ทำโปรเจค เฮอๆๆ
    โคตรๆอยากกลับบ้านอ่ะ เพื่อนแมร่งก็หนีไปเที่ยว เซ็งๆๆ 5555
    เข้าใจความรู้สึกของคนทำงานเลยอ่ะ (โคตรรัก"บ้าน"เลย)
     
    เจ็บปวดมากกับในช่วงนี้
    เงินเดือนแรกใช้กับมือถือ (เข้าใจมาพังเอาตอนนี้)
    แถมขอเพิ่มอีกแฮ่ๆๆๆ (เกือบได้ BB และล่ะ เอิ้ก)
    เดือนที่สองใช้กับ โน้ตบุ๊ค การ์ดจอเจ้ง
    เฮ้อออ อะไรมันจะมาเล่นงานเอาช่วงนี้ เอิ้กๆๆ
    ไม่รู้เดือนหน้าจะว่าไง แฮ่ๆๆๆ
     
    ตอนนี้กำลังติด Gossip Girl ฮ่าๆๆ หนุกดีๆๆ (ขอบคุณ...ที่ชวนดู อิอิ)
    ทั้งนางเอก เพื่อนางเอก น้องพระเอก น่ารักจัง อิอิ
    มีทั้ง ความรัก (สามเศร้า สี่เศร้า) สังคม เพื่อน การนินทา ไฮโซ ปาร์ตี้ และ......(แฮ่ๆๆๆ)
    ดูปีแรกได้แค่สามตอน แล้วก็ดูตอนปีสอง ฮ่าๆๆ (แปลกคนดีแมระ อิอิ)
    ชัค....ในบางมุมที่น่าสนใจ คือ
    แม้จะเป็นคนเสเพล (มาก) ในเรื่อง ญ แต่ชัคก็รักแบลร์ด้วยความจริงใจ
    ยอมทุ่มเทให้กับความรัก ยอมทุ่มทุกอย่างเพื่อความรัก
    และยอมเป็นฝ่ายแพ้ (Just a game) เพื่อให้แบลร์ได้มีความสุขกับอีกคนนึง
    (ตอนปีสาม ค่อยเขียนกันใหม่ เพราะตอนนี้ดูจบแค่ปีสอง ฮ่าๆๆ)
     
    วันนี้ไปเจอกระทู้นึงใน soccersuck (ไม่ได้มีแต่เรื่องฟุตบอลน่ะ)
    ว่าด้วยเรื่อง "บอกรัก(เพื่อน)ทางโทรศัพท์" เป็นเรื่องราวที่น่ารักดีแฮะ
    แถม(น่าจะ)สมหวังด้วย เฮอๆๆ
    ทำให้นึกถึงเรื่องราวในสมัยมัธยมมากมายอ่ะ เฮอๆๆ (แอบโดนๆ อิอิ)
    แต่ก็น่ะ..ผ่านมาแล้วให้มันผ่านไป เก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี
    อีกกระทู้เรื่อง "การตามหาเพื่อนสมัยอนุบาลและประถม"
    ทำให้นึกถึงสมัยป.สาม (บ่งบอกถึงความแก่ ฮ่าๆ)
    อยากเจอเพื่อนคนนึง ซึ่งเค้าย้ายไปเรียนที่อื่น
    โดยที่ไม่รู้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเค้าคนนั้นเลย
    จำได้แต่ชื่อคับคล้ายคับคาว่าชื่อ.....(แฮ่ๆๆ)
    ว่าแล้วก็ลองหาข้อเซิร์ชในอากู๋ (google)
    แล้วก็เจอคนนึง ไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า
     เรียนที่ศิลปากร เล่นดนตรีไทย (ขิมมั้ง) ถ้าจำไม่ผิด
    รู้แค่นี้ แต่ก็ทำอะไรต่อมิได้ เฮอๆๆๆ
    แต่ก็ช่างมันเถอะ ผ่านมาแล้ว (แต่ในใจก็...น่ะ แฮ่ๆๆ)
     
    จะรับปริญญาแล้วสิน่ะ เฮอๆๆ
    ยังไงก็ยินดีกับบัณฑิตทุกๆท่านๆด้วยน่ะ
    ตื่นเต้นเฮอๆๆ ไม่รู้จะเดินและรับถูกมั้ยในวันจริง 555
    แล้วพบกันวันที่ 7 8 9 และ 11 พฤศจิกายน นี้น่ะ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทั้งหลาย
     
    ขอให้ทุกๆอย่างผ่านไปด้วยดี
    CONGRATULATIONS TO MY FRIENDS and ME
     
    ปล.1 แมร่งทำไม space ไม่มี สีชมพูว่ะ เซ็งๆ
    ปล.2 เขียนเยอะๆ กลับมาอ่านแล้วจะแอบยิ้มของตัวเอง เฮอๆ :-D
     
    September 03

    Master Degree of Chemical Engineering

    ปี 1 อยากเรียนต่อ ปี 2 ขี้เกียจเรียน ปี 3 อยากเรียน ปี 4 ไม่อยากเรียน ...สุดท้าย ได้เรียนซะงั้น 55
    ปี 1 .....ป.โท คร๊าบบบ อิอิ (แอ๊บเกิ้น)
    ดีที่พลิกวิกฤต(งาน)ให้เป็นโอกาส(เรียนโท)
    ดีที่ได้...ได้....ได้.....เจอเพื่อนใหม่
    ดีที่ได้มีเวลาช่วงหนึ่งๆ ได้...รู้สึกดีๆ
    ไม่รู้ว่าความรู้สึกดีๆนี้จะเป็นจริงตามความฝันหรือไม่
    ฝันเป็นจะจริงหรือไม่...ก็ยังดีที่อย่างน้อยก็ได้เคยมีใจให้กับใครคนหนึ่ง


    มองมานานแล้ว แต่เค้ามีแฟนแล้ว (แฮ้วอีกแ้ล้วตรู)
    ก็เลย...เรื่อยๆ มาเรียงๆ จนมาถึงตอนนี้
    (ระหว่างนั้้นก็..น่ะ ตามภาษาคนโสด 5555)
    ตอนนั้นไม่รู้จริงๆว่า...เค้าเพิ่งเลิกกัน
    (หรือตรูเข้าไปก่อนเค้าเลิก...หุๆๆ )
    มารู้ทีหลังแล้ว..ถึงกับอึ้ง....
    แต่ก็น่ะ...มันคงเร็วเกินไปอ่ะ
    คงต้องปล่อยเวลาให้ผ่านไปตามธรรมชาติ
    (ไม่อยากรู้สึกผิดเหมือนกับที่ผ่านๆมา ขอโอกาสให้ได้"ขอโทษเธอ"น่ะ)
    ก็คงจะขอรอเธอต่อไป  จนหมดหนทางที่จะสานต่อ
    สุดท้ายแล้วจะเป็นยังไงก็แล้วแต่....
    แค่รู้สึกดีที่ครั้งหนึ่ง...เคยมีใจให้กับใครคนหนึ่ง
    (หรอ.....แฮ่ๆ)



    จะผ่านมั้ยหว่า... Thermo Transport Math Kinetic Project
    ขอให้ผ่านเถอะ...สา..........ธุ


    คิดถึงงงงงง......มากๆนะ
    (ที่คิดถึง..เพราะรักเธอใช่ไหม)




     


    October 21

    เทอม1 ผ่านไปหัวใจเริ่มสลาย

    ผ่านไปแล้วสิน่ะ...สำหรับปีสี่เทอมหนึ่ง
    ผ่านไปเร็วจนใจหาย ทำใจไม่ถูก
    แต่สุดท้าย..ก็ต้องทำใจกับมัน
    และปรับตัวใหม่ กับสิ่งใหม่ๆ กับของใหม่ๆ
     
    มีสิ่งต่างๆมากมายได้เกิดขึ้นในแต่ละวัน
    มีทั้งเรื่องดีๆ และมีทั้งเรื่องไม่ดี
    ให้เราต้องคิด ให้เราต้องสู้ไปในแต่ละวัน
    ทำให้เรามีกำลังใจ และทำให้เราหมดกำลังใจ
    จะมากจะน้อย...มันขึ้นอยู่กับตัวเรา
    เราจะรับกับมัน จะสู้
     และจะเรียนรู้ กับมันอย่างไร
    สู้ๆน่ะ กับคนที่ถ้อแท้ และคนที่หมดกำลังใจ
     
    มันมีความรู้สึกต่างๆมากมาย
    ทั้งในหัว ทั้งในจิตใจ
    ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่พูดออกมาไมได้
    ด้วยเพราะหลายๆสิ่งและหลายๆอย่าง
    สิ่งที่ตามมานั้นรู้ได้เลย...ไม่ดีแน่ๆ
    เลยขอเก็บไว้ในนี้แล้วกัน
    ปล่อยให้ตัวเองเก็บมันไว้คนเดียว
    เก็บมันไว้แบบนี้...แล้วสักวันมันคงหายไปเอง
     
    กลับสู่จุดเริ่มต้นอีกแล้วสิน่ะ
    คราวนี้มันเหมือนเดิม แต่มันไม่เหมือนทั้งหมด
    ได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองว่า ทำไม...ทำไมถึง...
    ไม่รู้ว่าทำไม หรืออาจเป็นเพราะเรา
    หรืออาจเป็นโชคชะตา ที่ชอบเล่นตลก
    ที่ชอบทำให้เราเป็นแบบเดิมๆ
    มันก็มีบางครั้งที่แอบน้อยใจ
    แอบน้อยใจกับโชคชะตา
    ที่ชอบทำให้เราเป็นแบบนี้
    ก็คงได้แต่รอ... รอ...
    รอ...ที่โชคชะตาจะเข้าข้างเราบ้าง
     
    คำขอพร
    1.เทอมแรกผ่านไปด้วยดี เทอมสองก็ขอให้ผ่านไปด้วยดีเหมือนกันน่ะ
    2.ขอให้เป็นไปได้ดั่งที่หวัง
    3.ขอให้สงบๆกัยทีน่ะเมืองไทย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เพื่อเมืองไทยน่ะพี่น้องชาวไทย
    ปล.ถ้าอ่านขอให้อ่านผ่านๆ ไม่ต้องคิดตาม เด๋วปวดหัว 5555
     
     
    คนที่มีรักก็ขอให้มีรักไปเรื่อยๆ คนที่ไม่มีรักก็ขอให้สมหวังในเร็วๆนี้
    และขอให้ทุกคนรักษาและเก็บความรักไว้ อย่าทำมันหล่นหายน่ะ
     
    NVEExport.mpg_000021305(2) 
    July 13

    ปี 4 และหัวใจ

    สวัสดี หลังจากห่างหายไปนาน
    บังเอญว่างจัด เลยอัพสเปซบ้าง อิอิ
    ตอนนี้ก็ปี 4 แล้วสิ มันเร็วเกินไปที่จะยอมรับ
    เพราะนั่นหมายความว่าเราจะต้อง
    ทำงาน หาเงิน มีครอบครัว เที่ยวน้อย สบายน้อย
    เที่ยวกับเพื่อนได้น้อย และสุดท้ายคือคิดถึงเพื่อนๆ ที่ไม่ค่อยได้เจอกัน
    ทำใจยาก รู้สึกใจหาย.....เฮ้อ....(นึกแล้วก็เศร้าใจ)
     
    "เพราะว่าอยู่คนเดียว มานาน มานานมากจนเกินไป..." ( อยากถูกเรียกว่าแฟน:บี้ )
    อย่างที่เพลงได้บอกไว้ มันเหงาจนเกินไป
    อะไรที่มันมากไปก็ไม่ดี น้อยไปก็ไม่ดี
    บางครั้งมันรู้สึกว่าเดียวดาย ไม่มีใคร เหงา ว้าเหว่หัวใจ
    หัวใจมันคงไม่รู้สึกเพราะมันเป็นก้อนเนื้อที่สูบฉีดเลือดให้ร่างกาย
    แต่จิตใจ ที่มันมีความรู้สึก รู้สึกเหงา เดียวดาย ไม่มีใครให้คิดถึง
    เหงา...จนได้ยินเสียงของหัวใจของตัวเอง
    "เอาเวลาไปพักเพื่อฟังเสียงของหัวใจบ้าง"
    "ถึงแม้จะอยู่คนเดียว แต่ก็ยังมีเงาที่อยู่เคียงข้างเรา"
    "บางครั้งความเหงาก็คือเพื่อนที่ดีของเรานี่เอง"
    บทความจากโปสการ์ดใบเล็กๆ ที่ไปซื้อมากับพี่เมื่อวาน
    อาจเป็นของเล็กๆ แต่ก็ทำให้เรามองอะไรได้กว้างขึ้น
    เอาเถอะ อย่างน้อยก็มีอีกหลายคน ที่เหงาเหมือนเรา
     
    เค้าบอกว่า
    "ความรักเปรียบกับหางแมว
    ยิ่งเข้าหา มันยิ่งออกห่าง
    แต่ถ้าอยุ่นิ่งๆ ก็จะเข้ามาเอง"
    แต่มันนานไปมั้ยเนี่ย ไม่เห็นมีเลย อิอิ นานเกิ้นนนน
     
    สองอาทิตย์นี้ กลับบ้านมาสองครั้งแล้ว อิอิ
    ชอบขึ้นรถทัวร์ เฮอๆๆๆ ชอบที่ได้ถ่ายรูป
    มันเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆของคนๆหนึ่ง
     
    ท้ายนี้ก็มีแต่ โปรเจค กิจกรรมและงาน
    เฮ้อ......เซ็งงงงงง
    ท้ายนี้ขอฝากไว้สองบทความจากหนัง
    "เราไม่รู้อะไรเลย แต่ที่เรารู้และเราทำได้คือ เราจะไม่ทำให้เธอทุกข์เพิ่มขึ้น"
    (รักสามเศร้า)
    "ถ้าเราพบกันอีก เป็นอันว่าสิ้นสุด สิ้นสุดของการรอคอยซึ่งกันและกัน"
    (P.S. I love you)
     
    และแล้ว......เราก็ได้รู้ว่า.....
    สิ่งที่เรามี สิ่งที่เรารู้สึก สิ่งที่เราได้คิด สิ่งที่เราได้สัมผัส
    มันไม่ใช่ ความรัก มันก็แค่ ความเหงา มันก็แค่...รู้สึก
    นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมจึง "รักไม่ได้"
    เพราะการที่เราจะรักใครสักคนหนึ่ง
    มันไม่ได้ใช้แค่ความรู้สึก แต่มันต้องใช้ใจมาสัมผัส ใช้ใจมารัก
    มันไม่ใช่แค่สายลมที่ผ่านมา แล้วแค่รู้สึกว่านี่คือสายลม
    แต่มันต้องรู้ว่า นี่คือสายลมของความหนาว สายลมของความอบอุ่น หรือสายลมของความสุข
    เพราะฉะนั้น "จงรักใครใช่รักที่ความรู้สึก แต่จงรักด้วยความรัก"
     
    มันคงไม่มีเหตุผลใดๆที่จะไปบอก ไปขอโทษ
    เพราะมันคงไม่มีอะไรดีขึ้น คงจะมีแต่แย่ลง
    เราคงทำตัวของเราให้เหมือนเดิม เหมือนวันวาน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
     
    แต่สุดท้ายก็..."เราขอโทษน่ะ"
    ไม่มีเหตุผลในการขอโทษ
    แต่ขอโทษออกมาจากใจจริง
    "ขอให้เป็นเหมือนเดิม"
     
     
     
     
     
    May 05

    คืนฝันที่ว่างเปล่า : Armchair

    ก็มีแต่ฝัน ในคืนอันว่างเปล่า
    ก็มีแต่เหงา ไม่มีสิ่งใดในหัวใจ
    แค่เพียงเหนื่อยล้า เรื่องราวผ่านมาที่มากมาย
    ในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร  ยังไม่รู้

    *ไม่เคยจะคิด ถึงคืนและวันที่พ้นผ่าน
    แม้มันหวาน มากมายกว่าวันนี้แค่ไหน
    แค่เพียงตอนนี้ รอบกายตัวฉันไม่มีผู้ใด
    ไม่มีเหลือเพียงใคร ในใจฉัน

    เก็บคืนฝันที่ว่างเปล่า ในชีวิตที่บางเบา
    ก็คงเหลือเพียงแต่เราในตอนนี้
    เก็บความฝันที่ว่างเปล่า เก็บความรักที่บางเบา
    วันพรุ่งนี้ทุกเรื่องราวคงผ่านไป
    ( * )

    ก็มีแต่ฝัน ในคืนอันว่างเปล่า
    ก็มีแต่เหงา ไม่มีสิ่งใดในหัวใจ
    แค่เพียงเหนื่อยล้า เรื่องราวผ่านมาที่มากมาย
    ในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร จะเป็นอย่างไร
    จะเป็นอย่างไร จะเป็นอย่างไร จะเป็นอย่างไร

    March 29

    การเริ่มต้นของการฝึกงานและปิดเทอม

    Hello. มาพบกันหลังจากสอบเสร็จ จากนั้นก็ปิดเทอมต่อ

    ตามธรรมเนียม ก็ขอ HBD มีน ต้อ อลิฟ ในเดือนมีนาคม

    ขอให้มีความสุขมากๆ กันนะ ขอให้ได้ A เยอะๆแระกานนน

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

    สอบเสร็จก็ออกเดินทางสู่ประจวบฯ เพิ่งหารถได้ก่อนไป 1 วัน (14 คน)

    ไปแบบ Adventure คือไม่มีการวางแผนใดๆทั้งสิ้น

    วันแรกพักที่หัวหิน วันที่สองมาพักที่ชะอำ แล้วมานั่งริมทะเล

    จากนั้นไปงาน  89 FM banana music on the beach

     มี บอยตรัย ปาล์มมี Groove rider

    มีบัตร 2 ใบ แต่ไป 14 คน ทำไงล่ะ??? ก็ขอเอาหน้างานแบบดื้อๆ

    ก็ขอขอบคุณพี่ๆ staff ที่หาบัตรให้และผู้ใจดีที่มอบให้ 1 ใบ อิอิ

    กลับมามาถึงที่พัก โอ้ววววว แม่เจ้า

    เกิดอะไรขึ้น ขอไม่เล่าแล้วกันน่ะ เพราะว่า เฮอๆๆๆๆๆๆ

    นอนกันเกือบตี 4 แต่กระผมนอนเกือบ 6.00 เพราะอยากดูพระอาทิตย์ขึ้น

    แต่แล้ว.....ก็หลับใหลไปตามความง่วง แล้วตื่นอีกที แปดโมงกว่าๆๆ

    ไปเที่ยวเขาวัง จากนั้นเดินทางกลับกรุงเทพ ด้วยความสดชื่น

    ทริปนี้ก็สนุกอีกทริปหนึ่ง เพราะไปโดยไม่มีการวางแผนใดๆทั้งสิ้น

    ได้อยู่กับเพื่อนๆ ได้ไปผ่อนคลายหลังจากสอบมาอย่างหนัก

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

    นึกว่าเริ่มฝึกงานวันที่ 1 เม.ย. กะว่าจะขอนอนอยู่บ้านยาวๆ

    แต่ไหงได้...เริ่มฝึก 17 มี.ค. หุๆๆๆ อยู่บ้านแค่ 3 วันเองอ่า...

    ฝึกงานมาได้  10 วัน (วันนี้วันที่ 29 มี.ค.)

    ได้ลงไปทำเครื่องจักร 2 วัน นอกนั้นนั่งใน office หุๆๆ

    แต่คงไม่มีโอกาสได้เล่นอีกแล้วล่ะสิ เพราะผู้ใหญ่สั่งห้ามมา แย่เลย

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

    ปี 3 ก็ผ่านไปแล้วน่ะ เหลืออีกปีเดียวเองอ่ะ

    ก็ต้องแยกย้ายกันไปทำงาน และเรียนต่อ

    นึกแล้วมันก็น่าเศร้า .... เพราะจะไม่ค่อยได้เจอกันอีก

    เศร้านะ...เวลาที่ต้องจากกัน ไม่ชอบการลาจาก

    โอกาสที่เราจะมาอยู่พร้อมกัน 71 คน ก็คงหายากแล้วสิน่ะ...

    เวลาทำไมมันเดินเร็วอย่างนี้

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

    เฮอๆ.....มีงานเข้าอีกแล้วสิเรา หุๆๆๆๆ

    เป็นงานเดิมๆ ที่ตัวเองไม่เคยหนีมันได้เลย

    ทำได้เพียงเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน แล้วเดินไปด้วยกัน

    ตอนนี้รู้สึกดีกับสิ่งที่มีและสิ่งที่เป็นอยู่

    ก็คงปล่อยให้เป็นไปตามนี้ รักษามันไว้ให้ได้มากที่สุด

    ไม่อยากให้มันเป็นไปมากกว่านี้ ไม่อยากเดินต่อไป

    เพราะในที่สุด อาจจะต้องเสียมันไป

    มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

    ให้คำตอบไม่ได้ แต่เรารู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป

    นั่นคือไม่มากไป และไม่น้อยไป

    เราจะรักษาสิ่งที่เป็นอยู่แบบนี้ ไปให้นานที่สุด

    ขอขอบคุณมากๆน่ะ

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

    ไม่ต้องงง ไม่ต้องนึกว่าอะไร

    และปล่อยมันไปเถอะ อิอิ

    แล้วเจอกันคราวหน้าน่ะคร๊าบบบผม

     

    February 02

    กิจกรรม งาน งานแล้วก็งาน

    ก่อนอื่นก็ขอ HBD ดังนี้
    รุ่ง 25 ,ท่านพ่อ 26
    เดือนนี้มีคนเกิดกันน้อยจัง เฮออๆๆ
    เดือนที่แล้วต้องหน้าแตกเพราะจำวัดเกิดรุ่งผิด
    จำไว้ว่า 25 ม.ค. แต่ไหงได้เป็น 25 ก.พ. 5555+ หน้าแตกเลยเรา อิอิ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    เดือนมกรา งานเยอะกิจกรรมแยะ
    19-20 มกราคม
    งานกีฬาภาคเคมี ครั้งที่ 9 จัดที่ม.ศิลปากร
    สาวๆๆที่ถือป้ายน่ารักมากๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะของจุฬา
    เธอช่างน่ารักเหลือเกิน
    ยังไงก็ขอขอบคุณพี่ต่าย เมย์ บี เจ และม.ศิลปากร มากๆด้วยน่ะครับผม
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    24-29 มกราคม ไปทำฝายที่เชียงใหม่
    ไม่สบายตลอดทั้งทริป ไม่ค่อยสนุกเลย ไม่ได้ไปเที่ยวไหนก่ะเพื่อนๆเลย
    ทั้งทริปมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย
    ขอให้ทิ้งมันไว้ที่นั่น แล้วลืมมันซะ
    ขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆและท่านอาจารย์ ที่เป็นห่วงกระผม
    ขอบพระคุณคร๊าบบบผม
    แล้วก็ขอขอบคุณพี่ๆเจ้าหน่าที่ทุกคน ที่อำนวยความสะดวก
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    กลับมาจากการได้ไปเที่ยว
    ก็มาเจอแต่ งาน งาน งาน แล้วก็งาน
    อยากจะบ้าตาย งาน เยอะมากๆๆ งานท่วมหัวเลย
    ก็พยายามเคลียร์ให้ได้ไวๆๆ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    งานบายเนียร์ 8 ก.พ. ที่โรงแรม Grand in come
    แล้วเจอกันน่ะคร๊าบบบผม
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    คงเป็น การอัพครั้งสุดท้ายแล้วสิน่ะ
    เพราะว่าจะสอบแล้ว ไฟนอล 7 ตัว
    โอ้ววววว เยอะมากๆ แถมไม่ค่อยรู้เรื่องด้วย แย่ๆๆๆ
    แล้วเจอกันโอกาสหน้าน่ะคร๊าบบบผม
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    January 05

    สวัสดีปีใหม่+ปลากระป๋อง

    สวัสดีปีใหม่น่ะทุกๆคน
    ขอให้มีความสุขมากๆ คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนา คลาดแคล้วจากภัยอันตรายทุกประการน่ะครับ
    ขอสุขสันต์วันเกิดให้กับ 4-อั้น+พลอย(สูง),25-รุ่ง (2nd Sun),29-ใหม่เจิน
    มีความสุขมากๆน่ะครับผม
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ปีใหม่ก็กลับบ้าน เดินทางสบาย รถไม่เยอะเพราะออกไว
    กลับไปบ้านไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากทำแลบ กิน นอน เล่นกับน้อง อิอิ
    อากาศหนาวๆ มองเห็นดวงดาว ที่สว่างไสว หุๆๆๆ โรแมนติก แต่อยู่คนเดียวล่ะเศร้าเลย อิอิ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    กลับบ้านไปมีเวลาได้อยู่กับตัวเอง ได้ทบทวนเรื่องที่ผ่านๆมา
    บางเรื่องนั้นอยากจะตบหัวตัวเองว่าทำลงไปได้อย่างไร
    บางเรื่องก็แอบยิ้ม ว่าทำได้ลงไปได้อย่างไร 555+
    ก็ขอชมตัวเองว่า...มีช่วงหนึ่งที่มีหลายๆเหตุการณ์มาทำให้ปวดหัว
    ทั้งงาน ทั้งกิจกรรม และอื่นๆ ที่ผ่านมาได้ด้วยดี ตอนนั้นล่ะท้อมากกก แทบไม่อยากทำอะไรแล้ว
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ขากลับ ถึงเวลาร่ำลา เฮอๆๆ ต้องเห็นน้าร้องไห้เพราะเอาน้องไว้กับยาย
    ตอนนั้นตัวเองก็เกือบร้องเหมือนกันแหละ เพราะมองหน้าแม่แล้ว....เศร้าตาม
    แต่ก็เบี่ยงเบนตัวเองขึ้นรถก่อน อิอิ ไม่งั้นมีเฮ 555+
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ขอบ่นเรื่องทาง ช่วงเมืองตาก-วังเจ้า
    โอ้วแม่เจ้า....ทำไมมันห่วยเช่นนี้ ซ่อมแล้วก็ซ่อมไม่ดี เฮ้อ...หนักจายย
    ทางไม่เรียบเลย สงสัยว่าทางผุพัง แต่ท้องคนมันอิ่ม ท้องป่อง อ้วนพีกันถ้วนหน้า 
    งบมันหายไปไหนหมด รื้อ...แล้วทำใหม่ มันยังไม่น่าเกลียดถึงขนาดนี้เลย
    บ้านเมืองไม่เจริญก้เพราะแบบนี้นี่แหละ
    หรือผมอาจมองโลกในแง่ลบมากเกินไป
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    งงล่ะสิว่าทำไมถึงมีชื่อ"ปลากระป๋อง" เพราะว่า
    คืนนั้นดูบอล แล้วหิว ไม่มีอะไรกิน เลยไปหลังบ้านยาย
    ไปหาอะไรกิน แต่ไม่มีอะไรกิน ก็เลยเอา "ปลากระป๋อง"ออกมากิน
    เช้ามา ยายบ่นว่าปลากระป๋องมันหายไหนไหน 1 กระป๋อง
    และแล้วยายก็รู้ว่าใครเอาไป
    สุดท้าย น้าๆเลยเรียกกระผมว่า "ปลากระป๋อง" อิอิ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ช่วงนี้ก็ได้แต่สับสนตัวเองไปวันๆ
    เปรียบเสมือนคลื่น ที่ไม่รู้ว่ามันจะมาลักษณะไหน
    ถ้าตัวเองถอยมาน่าจะดีกว่า...ดีกว่าการเดินหน้าหรือรุกเข้าไป
    "...มีเวลาเอาไว้รักตัวเอง..."
    "...อยู่คนเดียวบางทีก็ดีเหมือนกัน ไม่ต้องฟังว่าใครจะมาเข้าใจ..."
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ปล.1 ขอขอบคุณปูที่ช่วยแนะนำ รับฟังและเสนอความเห็นต่างๆให้กับกระผม น่ะคร๊าบบบบ ขอบพระคุณคร๊าบบบ
    ปล.2 ต้องขอโทษเพื่อนๆด้วยที่ไม่ได้ไปสังสรรค์ด้วยกันน่ะ
    ปล.3 ไปดูดวงในเวปมา ก็ค่อนข้างตรงน่ะ เฮอๆๆ
    ปล.4 แล้วพบกันใหม่เดือนหน้าน่ะคร๊าบบผม
     
    December 21

    ธันวา พาปวดหัว

    สวัสดีเดือน ธันวาคม (มาตามสัญญาเดือนล่ะครั้ง)
    ก่อนอื่นขอยินดีกับพี่บัณฑิตเป้ ด้วยน่ะครับ ที่จบคนแรกของตระกูล อิอิ
    ตามธรรมเนียม ขอ HBD ดังนี้เลยน่ะ
    11 บาส,14 โค้ด,17 มิ้ง,22 บิล,23 อ๊อฟ,28 ฝน, 31 สวัสดีปีใหม่ อิอิ
    นานวันๆ เพื่อนเริ่มเยอะขึ้น อิอิ เฮอๆ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    เฮ้อ...พูดถึงช่วงนี้แล้วเศร้าจาย เรื่องไรน่ะหรอ...เฮอๆๆ รู้ๆกานอยู่
    เป็นตราบาปในชีวิตเลยล่ะ จะทำยังไงดี เศร้าจาย
    น้อมรับผิดแต่โดยดี
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    การแสดงออกของคนเรามี 4 อย่างคือ จิตใจ สมอง ปากหรือการกระทำ
    สมอง ปากหรือการกระทำ ของ 2 สิ่งนี้ส่วนใหญ่จะทำตรงกัน
    แต่กับจิตใจ...บางครั้งก็ทำออกมาได้ตรงกันเป๊ะ
    แต่บางครั้งมันก็ยากที่จะแสดงออกให้ใครเห็น ว่าเรารู้สึกอย่างไร
    ด้วยเหตุต่างๆ หลากหลายประการ ที่ทำให้ไม่สามารถทำในสิ่งที่จิตใจมันรู้สึก ออกมาได้
    ของแบบนี้สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกๆคน ทุกๆเรื่อง และทุกๆวัน
    (อันนี้นั่งคิดเอง ไม่ได้เอามาจากไหน คิดได้ไงเนี่ยเรา หุๆๆ)
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    โปรแกรมเดือน มกราคม ต้นเดือนคาดว่าอาจจะได้ไปทำฝายที่เชียงใหม่ (คาดว่าช่วงวันที่ 3-7 มกราคม 2551)
    วันที่ 14 มกราคม คาดว่าน่ะจะเป็นปีใหม่ภาค
    19-20 มกราคม กีฬาวิศวกรรมเคมี ครั้งที่9 ที่ม.ศิลปากร จ.นครปฐม
    ช่วงสัปดาห์ถัดไป คาดว่าน่ะจะเป็นงาน บายเนียร์
    ต้นเดือนกุมภาพันธ์ มีงานรับปริญญาของลาดกระบัง งานเข้าอีกแล้ว อิอิ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    มีเพื่อนถามผมว่า "ทำไมไม่กินเหล้า" ผมตอบได้คำเดียวเลยว่า "ไม่ชอบ"
     ถ้าเป็นสิ่งที่จำเป็นจริงหรือถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ ผมก็จะกิน...แต่กินแบบเนียนๆ อิอิ กินทีละนิด แต่เน้นเป๊ปซี่(มิกซ์)เอา 555+
    ถ้ามันไม่จำเป็นผมก็จะไม่กินเพราะมันทำร้ายตัวเอง
    แค่ที่ใช้ชีวิตในปัจจุบันยังทำร้ายตัวเองไม่พออีกหรอ ถึงต้องไปซ้ำเติมตัวเองอีก...
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ปล.1 ผมและเพื่อนผมขอยอมรับผิด ผมไม่เคยคิดในทางที่ไม่ดีกับ... แต่ผมยังรู้สึกไม่ดีในทุกๆวัน  มันคงฝังลึกเข้าไปในหัวใจ ในสิ่งที่ผมและเพื่อนผมทำลงไป...
    ปล.2 ปี3 แล้วสิน่ะ ปีหน้า ปี4 ทำไมมันเร็วจัง มันน่าใจหายมากๆ
    ปล.3 ไปเที่ยวกันมาสนุกดี ใช้ได้เลย เพื่อนเยอะ เฮฮากันดี + อยากไปเที่ยวเชียงใหม่(หน้าหนาว)อ่ะ ทำไงได้ มันไม่ค่อยว่างเลย เซ็งๆๆๆ
    ปล.4 ขอสุขสันต์วันคริสต์มาสด้วยน่ะ
    ปล.5 ขอสวัสดีปีใหม่ สิ่งที่มันไม่ดี หรือสิ่งที่มันร้ายๆ ขอให้ทิ้งมันไว้ในปีนี้ เรื่องที่มันดีๆก็ขอให้จำเอาไว้ แล้วมาเริ่มต้นใหม่ในปีหน้าน่ะคร๊าบบบผม ขอให้เจอแต่เรื่องดีๆน่ะ
    ปล.6 จบข่าว
     
     
     
    November 16

    เปิดเทอมแล้วววว

    เปิดเทอมกันแล้วสิน่ะ ดีใจจังที่ได้เจอเพื่อนๆอีกครั้งหลังจากปิดเทอมผ่านไป
    คงมาอัพเดือนละครั้งมั้ง ถ้าไม่ติดอะไรมากมาย
    จะมีคนมาอ่านมั้ยเนี่ยยย หรือว่าไปเล่น hi5 กันหมดเลย (ทิ้งสเปซ ให้เดียวดาย อิอิ)
    ก่อนอื่นก็ขอให้ก้อง ไฟสิฐ หายไวๆน่ะ กลับมาเรียนด้วยกันเร้วๆล่ะ
    และขอให้พี่เป้หายไวๆ อีกคนแระกานน่ะ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    เดือนนี้ขอ HBD ให้กับแมท  เบนซ์(หญิง) ก้อง(ธนบัตร) และเอื้อง
    ส่วนคนที่เราไม่รุ้ก็ขอ HBD ด้วยเช่นกันน่ะ
    คืนวันที่ 9 พ.ย. ไปเที่ยวกัน เพราะเป็นวันเกิดก้อง เฮอๆๆ
    เละกันเลยน่ะเพื่อนๆ แต่ไมก้องมันไม่เละอ่ะ ทั้งๆที่เป็นวันเกิดของตัวเอง
    งงอ่ะเดะ ว่าเละเพราะอะไร ????? ไม่บอก...ปล่อยให้งง อิอิ
    (บ้าไปแล้วเรา อิอิ)
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    เปิดเทอมมา งานเยอะเป็นบ้าเลยว่ะแมร่งงง อย่างน้อยอาทิตย์ละ 2 เล่ม(Lab+Pre lab)
    ถ้าสัปดาห์ไหนไปดูโรงงาน ก็เพิ่มอีก 1 เล่ม หุๆๆๆ งานเยอะมั่กๆๆ เศร้าๆๆๆ
    นี่ยังไม่รวมการบ้านหรือรายงานของแต่ละอาทิตย์น่ะ หุๆๆๆ งานเยอะจังอ่า....
    กิจกรรมก็เยอะ สงสัยเราคงเป็นคนเดียวมั้ง...ที่รู้สึกว่ากิจกรรมที่ต้องทำมันเยอะอ่ะ
    ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองมีเชือกหลายปมเหลือเกิน (เป้นคนเอาปมนั้นเข้ามาเองแหละ อิอิ)
    ต้องค่อยๆแก้ไปทีละปม มันก็ดีน่ะทำให้เรารู้จักวิธีแก้ปัญหาหลายๆปัญหา
    ฝึกความอดทน ฝึกการแก้ปัญหา ได้ไปเจอคนหลายๆคน ไม่ต้องจมอยู่กับตัวเองไปวันๆ
    ขอโทษเพื่อนๆที่เราอาจจะอารมณ์เสียใส่บ้าง อย่าถือสาเลยน่ะ เดี๋ยวเราก็กลับมาอารมณ์ดีเองแหละ อิอิ
    คำพูด(คำเตือน)ของเพื่อนๆ บางครั้งเราก็เก็บเอาไปคิด... และถ้ามันดี...เราก็เก็บเอาไปทำตาม(บ้าง) ขอบคุณน่ะที่เพื่อนๆหวังดีกับเราอ่ะ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    อยากบอกว่า ขอโทษเพื่อนคนหนึ่ง(ที่ไม่ได้เรียนที่นี่)
    อยากโทรไปบอกเอง...แต่กลัวเธออารมณ์ไม่ดีอ่ะ
    ถ้าเรากวนมากไปก็ขอโทษด้วยน่ะ (คงไม่โกรธกันใช่มั้ยอ่ะ)
    ถ้าหายโกรธแล้ว...(หรือเราคิดมากไปว่าเธอโกรธ)...ยังไงก็บอกกันหรือส่งข่าวให้รู้บ้างน่ะ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    หลังจากอยู่หน้าคอม เพราะทำงานตลอด...เป็นเวลาหลายวัน
    วันที่ 13 พ.ย. เป็นวันเกิดเอื้อง เลยไปกินหมูย่างกันที่ศาลาริมแม่น้ำ ที่บ้านเอื้อง (เสียดาย..ยุงเยอะไปหน่อย)
    บรรยากาศดีมากๆ อยากไปอีก ชอบมากๆๆ อากาศเย็นๆ อยู่กับเพื่อนๆ ร้องเพลงกับเพื่อนๆ
    มันมีความสุขน่ะ ที่ได้ทำแบบนี้ เหมือนเติมพลังให้กับชีวิต เหมือนได้ปลดปล่อย
    เพราะอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมมาหลายวัน และอยู่กับหน้าจอเล็กๆพร้อมกับตัวหนังสือจากหนังสือ
    ถ้าจะไปลอยกระทงกันที่นี่ ขอเป็นวันที่ 25 พ.ย. 50 ได้มั้ยอ่า?? (ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรน่ะ...เอาคนส่วนใหญ่ว่าแระกาน)
    เพราะว่าวันที่ 24 พ.ย.50 น้องจะมาสอบที่ลาดกระบังอ่ะ เลยไม่ว่างอ่ะ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    อาทิตย์-จันทร์ 18-19 พ.ย. 50 ไปรับน้องที่ประจวบง่ะ
    เสา-อาทิตย์ 19-20 ม.ค. 51 กีฬาภาคเคมี ครั้งที่ 10 ที่ ม.ศิลปากร
    และงาน By nior วันที่ .... ยังไม่ทราบเลย อิอิ คาดว่าต้นเดือนมกราครับผม
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    วันนี้ วันที่ 15.พ.ย. อ.นริศราโทรหาต๋อม(ตอนประมาณ 21.00) เพื่อมาคุยด้วยในวันที่ 16 พ.ย.
    แหมๆๆๆ ตกใจกันยกใหญ่เลยสิครับน้อง เฮอๆ ไม่ต้องตกใจหรอก....ไม่มีอะไรหรอก
    อาจารย์เค้ารู้จากเวปบอร์ดภาคน่ะ พี่ก่ะพี่ก้องไม่ได้เข้าไปเพื่อที่จะคุยกันเรื่องนี้....อย่าเข้าใจผิดกันน่ะ
    เพราะพวกพี่เข้าไปคุยกับอ.นริศราเรื่องขอแบบฟอร์มการขอใช้สถานที่
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ได้เวลาทำงานอีกแล้วล่ะสิ เฮ้อ.....เซ็งงงงงง ไปก่อนน่ะ
    ปล.1 หน้าหนาวแล้ว(หรอ?) รักษาสุขภาพกันด้วยน่ะเพื่อนๆ
    ปล.2 ไม่รู้ว่าปีใหม่จะได้กลับบ้านหรือเปล่า เพราะงานเยอะเหลือเกิน+ต้องมาทำ lab ต่อวันที่ 3 ม.ค.ต่ออ่ะ
    ปล.3 ไม่มีแล้ว....หมดแล้ว เพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อ หมดจริงๆ
    October 27

    ชีวิตกับการปิดเทอม

    S3010022
    สงสัยว่าของที่จะหมดอายุ สามารถบอกเวลาได้ด้วยหรอ งงอย่างแรง เลยฝากภาพไว้น่ะ
    12 ต.ค. 50
       สอบเสร็จ เพื่อนๆชวนกันกินส้มตำ น้ำตก ต้มยำ ไก่ทอด ส่งผลให้ผมท้องปั่นป่วน 2 วัน ตอนแรกคิดว่า จะท้องร่วงแค่วันเดียว เลยตัดสินใจกลับบ้านวันที่ 14 + รอผ้าแห้งด้วย
    14 ต.ค. 50
       ตื่นแต่เช้าเข้าห้องน้ำ 2 รอบก่อนกลับบ้าน คิดว่าจะนั่งรถของพรพิริยะ แต่ดันเจอคนขายตั๋วพูดจาไม่เข้าหูแถมแสดงสีหน้าไม่พอใจ เซ็งๆๆๆ เลยไปของสมบัติทัวร์ (ขึ้นกับบ.นี้หลายรอบแล้วเรา อิอิ) เผอิญมีแต่ตู้นอนด้านล่าง เศร้าเลย เลยไปขึ้นของนิววิริยะสาย 91-1 เพื่อกลับบ้าน ข้าศึกบุกอีกแล้ว...ก็ต้องมาเข้าห้องน้ำอีกรอบก่อนรถออก 10 นาที หุๆๆๆ เป็นความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกเลย เฮอๆๆๆ (ขึ้นสายเหนือ อิอิ หวังจะได้นั่งกับสาวๆๆ เฮอๆๆ แต่ผลออกมา ได้นั่งกับผู้ชาย ซะงั้นอ่า...) 
    16 ต.ค. 50
       อยู่บ้านเล่นกับน้อง (ลูกของน้า) ตอนนี้ข้าพเจ้ามีน้องเพิ่มมาอีก 1 คน รวมเป็นทั้งหมด 9 คน โอ้วแม่เจ้า.... พอตกเย็นมานั่งเห็นแม่ไก่กับลูกไก่ คุณเคยคิดหรือไม่ว่า วันนี้แม่ไก่กับลูกไก่ยังคงเป็นแม่เป็นลูกกันอยู่ แต่พอมาวันหนึ่งเมื่อลูกไก่โตแล้ว แม่ไก่กับลูกไก่ ต้องแยกออกจากกันโดยไม่เป็นแม่เป็นลูกกันอีกต่อไป ต่างฝ่ายต่างหากิน...ไม่ยุ่งซึ่งกันและกัน ผมเลยอยากรู้ว่า แม่ไก่กับลูกไก่สื่อสารกันอย่างไร ทำได้อย่างไร ผลจึงออกมาได้เป็นเช่นนี้ คือตัดความห่วงใย ตัดเยื่อใย กับสิ่งที่เราคิดว่ามันน่าจะเป็นสิ่งที่เรารักที่สุด นั่นคือลูกของมันเอง ตัดทิ้งโดยไม่เหลือเยื่อใยให้กับลูกของมันเลย  แล้วลูกไก่มันจะเคยคิดบ้างมั้ย...ว่านี่คืออดีต...แม่ของมัน....
    17 ต.ค. 50 - 24 ต.ค. 50
       - ในช่วงนี้มีเวลาว่างมากไม่รู้จะทำอะไร ก็เลยอ่านหนังสือ มีหนังสือต่างๆมากมายที่ได้อ่าน เช่นหนังสือPrinc. Cal.(ตั้งใจว่าจะอ่านอยู่แล้ว แต่อ่านได้นิดเดียวเอง 555+++) อ่านหนังสือเกี่ยวกับการพูดของอ.จตุพล การเดินทางของพี่โน๊ต อุดม และหนังสือเกี่ยวกับความรัก ทำให้เราได้แง่มุมต่างๆมากมายเกี่ยวกับความรัก ได้เรียนรู้อะไรมากมาย ได้รู้ว่าเราควรทำตัวอย่างไรและควรทำใจอย่างไรเมื่อเจอเหตุการณ์ต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิตของเรา ขอขอบคุณพี่เป้  ที่ซื้อหนังสือเกี่ยวกับความรักเข้ามาไว้ในบ้านน่ะคร๊าบบบผม
       - เห็ดโคน เจอเข้าไปเต็มๆๆ มีทุกมื้อ ประมาณ 6-7 มื้ออ่ะ ติดๆกัน เบื่อเลย เฮอๆๆ แต่เห็ดนี้คนนิยมกินกันมากๆ ถึงแม้นว่าจะมีราคาถึง 200 บาท/กก. แพงมั่กๆๆๆ บางคนซื้อเป็นพัน น่าคิดเหมือนกันน่ะว่า...ถ้าเราผลิตเห็ดโคนนี้ได้(ตอนนี้ยังไม่มีใครทำได้) แล้วเรานำมาขาย หุๆๆๆ รวยแน่ๆๆ ไม่ต้องผลิตได้ทั้งปีหรอก เพราะอะไรที่มันมีมากไปก็ไม่ดี อะไรที่มันมีน้อยไปก็ไม่ดีเช่นเดียวกัน แค่ผลิตได้ช่วงนี้(ช่วงปลายฝน ต้นหนาว)ก็รวยแล้วล่ะ แต่ต้องผลิตได้ในปริมาณเยอะๆ
       - คืนวันที่ 23 .ต.ค. 50 Dynamo Kiav 1 - 4 Manchester United
    25 ต.ค. 50
       ก็เป็นคือที่ปกติ แต่มี่จะนำมาเล่นให้ฟังคือ...รายการชัยบดินทร์โชว์ ได้เชิญคู่รัก 2 คู่มารายการ คือคู่ของคุณลิง (ถ้าพิมชื่อผิดต้องขออภัยมา ณ ที่นนี้ด้วยครับ) พิธีกรรายการที่นี่หมอชิต และคู่ของคุณอ้น ศรีพรรณ ทั้ง 2 คู่นี้เป็นคู่รักที่มีอารมณ์ดีมากๆ เราก็อยากมีคู่รักแบบนี้บ้างจัง เห็นแล้วอิจฉาเลย เฮอๆๆ ในขณะที่ดูทีวี ใบหน้าเราอาจจะยิ้ม แต่ในใจเราอ่ะเหงามั่กๆๆ เฮอๆๆ ทำไงได้ คนมันยังไม่มีคู่นี่หว่า....อิอิ ก็ดูทีวีไปเรื่อยๆ เข้านอนประมาณตี 3 โอ้ววววแม่เจ้า....บรรยากาศไหงมันพาให้เหงาขนาดนี้ฟร่ะ.... เข้านอนพร้อมกับอากาศที่แสนจะเย็น ล้มตัวลงนอนพร้อมกับห่มผ้า กอดหมอนข้างของตัวเองแล้วก็มองออกไปนอกหน้าต่าง พบกับพระจันทร์ ลอยโดดเดี่ยวอยู่ดวงเดียว ซึ่งวันนี้พระจันทร์สวยมั่กๆๆ พระจันทร์เต็มดวง ท้องฟ้าแจ่มใส แต่ไม่มีดาว เราก้ได้แต่มอง แล้วก็เพ้อเจ้อไปเพ้อเจ้อมา คิดไปนู่น คิดไปนี่ คิดถึงคนนู้นที คนนี้ที หวังว่าเค้าคงจะเห็นค่ำคืนอันสวยงามเหมือนกับเราเช่นกัน (ตี 3 เนียน่ะ เค้าคงนอนกันหมดแล้วมั้ง ) นอนคิดไปคิดมาตามประสาของคนเหงา ผ่านไปซักพัก ก็ได้แต่บอกกับพระจันทร์ว่า "ราตรีสวัสดิ์ นอนหลับฝันดี ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนกัน...ในวันอันแสนเหงาของเราทั้งคู่" แหม.....เข้ากับบรรยากาศของเพลงอีกต่างหาก นั่นคือเพลง "อ้อมกอดที่ไม่เคยอุ่น " ของพัดชา เพราะมั่กๆๆ
    27 ต.ค. 50
      - เช้านี้ก็เตรียมกลับกรุงเทพพร้อมกับน้า แต่ต้องมาเจอเรื่องเศร้าคือ เพื่อนเราประสบอุบัติเหตุรถคว่ำ ได้แต่ภาวนา "ขอให้เพื่อนหายไวๆ อย่าเป็นอะไรมาก"
      - น้าของผมซึ่งเพื่งคลอดลูก ได้นำลูกมาฝากเลี้ยงที่บ้านยายผม ภาพที่ผมเห็นตอนเช้าก่อนเดินทาง(ให้ลองนึกภาพตาม) คือ น้าผมเข้าไปหาลูก ซึ่งนอนหลับอยู่แล้วก็บอกว่า "ลูกค่ะ แม่ไปก่อนน่ะลูก" ทันใดนั้นน้ำตาของคำว่าแม่ ก็ไหลออกมา ด้วยความที่เป็นแม่...ซึ่งตั้งท้องมา 9 เดิอน พร้อมกับเลี้ยงมากับมือประมาณ 3 เดือน แต่แล้วก็ต้องมาแยกจากกัน(สักพัก) ด้วยความจำเป็นหลายๆอย่าง ซึ่งผมเห็นแล้ว... บรรยายไม่ถูกเลย
      - เวลา 5 โมงเย็นกว่าๆ ก็ถึงหอแล้วก็พักผ่อน
    ปล.1 ขออวยพรวันเกิดให้กับ(เรียงลำดับตามวัน) เทียน,ตูน(ว่าที่ พญ.ภัทรา :-D ),แม่(กระผมเองคร๊าบบบ 21 ต.ค.),พี่โบว์(พี่รหัสที่ภาค วันเดียวก่ะแม่ผมเลย เอิ้กๆๆๆ),ฟลุ๊คและพลอย ขอให้มีความสุขมากๆน่ะ รักษาสุขภาพด้วยน่ะคร๊าบบบบ
    ปล.2 ฝากห่วงใยถึงเพื่อนด้วยน่ะว่าหายไวๆน่ะเพื่อน สู้ๆๆน่ะเพื่อน
    ปล.3 ข้อความนี้ขอฝากถึงเธอ มีความนัยที่อยากจะบอกกับเธอ มีคำมากมายที่เราอยากจะบอกออกไป ในทุกๆคำมีความหมายที่ใกล้เคียงกัน นั่นคือคำว่า "ขอโทษ" เราไม่รู้จะพูดอย่างไง และไม่รู้จะพูดตอนไหน เพราะเรื่องราวมันก็ผ่านมาสักพักแล้ว คงไม่อยากจะพูดขึ้นมาเพื่อทำให้เธอต้องคิดมากอีก แต่ถ้าเราไม่พูดคำนี้ออกไป เราก็คงอึดอัดเหมือนกันเพราะเท่าที่เราไปนั่งคิดดู เหมือนว่าเราเห็นแก่ตัวเกินไป โดยไม่นึกถึงเธอบ้างเลย มันมีอะไรหลายๆอย่างที่เรามีความจำเป็นที่จะต้องบอกออกไป..."เราขอโทษน่ะ"...  ที่พูดคำนี้ออกไป เราไม่มีเป้าหมายใดๆทั้งสิ้น ไม่ต้องการใดๆทั้งสิ้น เพียงแค่ต้องการให้เธอรู้ว่าเราอยากพูดคำนี้ออกไปเท่านั้นเอง แต่เราไม่รู้ว่าเธอคนนั้นจะเข้ามาอ่านหรือเปล่า ถ้าเธอไม่ได้เข้ามา...ได้แต่ภาวนาให้เธอรู้ว่า...เราอยากขอโทษเธอ
    1 พ.ย. 50
     ขอต้อนรับเข้าสู่การเปิดเรียน วิศวกรรมเคมี ปี 3 เทอม 2 ปีการศึกษา 2550 คร๊าบบบผม
     
    September 18

    มีกลอนมาฝาก

    สมุดบันทึกเราสามารถเลือกประสบการณ์ที่ดีงาม

    บันทึกลงในสมุดบันทึกได้ 

    แต่ในความทรงจำ  เราจำต้องบันทึกทุกประสบการณ์ลงไป

    เรื่องบางเรื่อง หรือหลายหลายเรื่องที่เราอาจจะไม่อยากจดจำ

     

    บางครั้งการทำอะไรลงไป

    มันก็ยากที่จะบอกให้ใครรู้ว่า ทำไม

    เพราะการกระทำในบางครั้ง

    ก็เป็นเรื่องของเหตุผล และความรู้สึกส่วนตัว

    ซึ่งบางทีมันอาจเป็นการยาก ที่จะอธิบายให้ใครเข้าใจได้

     

    ฉันเคยเห็นคนมากมาย  ที่พบเจอ และชอบพอกัน

    ตกลงที่จะใช้ชีวิตคู่อยู่ร่วมกัน  แล้วก็จบลงด้วยการเลิกรากัน

    ด้วยเหตุผลที่ว่า ทัศนคติไม่ตรงกัน

    แต่ฉันว่า  ความเป็นจริงแล้ว ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้น

    ถ้าเพียงแต่เขาทั้งคู่  พยายามปรับตัวปรับใจเข้าหากัน

    เหมือนวันเริ่มต้น  เข้าใจและยอมรับความเป็นเอกภาพซึ่งกันและกัน

    ลดความหวังในกันและกันลงบ้าง

    ฉันเชื่อว่า ปัญหาในการเลิกร้างก็คงจะไม่เกิด

     

    แต่ก่อนนี้  ฉันมักจะวิ่งไล่ตามคนโน้นคนนี้

    เพื่อที่จะมอบ ความรัก ให้กับเขา

    โดยที่ฉันใช้ความรู้สึกของฉันวัดเอาเองว่าเขาต้องการ

    แล้วฉันก็รู้ความจริงว่า

    ความรักที่ฉันมอบให้เขานั้น  มันเป็นการยัดเยียด และไร้ค่า

    เพราะว่าเขาไม่ต้องการมัน  แต่แล้วในที่สุดฉันก็ค้นพบว่า

    มีอยู่คนหนึ่งที่ต้องการความรักจากฉันอย่างจริงจัง

    และเห็นมันสูงค่า  คนคนนั้นก็คือตัวฉันเอง

    ฉันเพิ่งตระหนักว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา

    ฉันมัวไล่แจกความรักให้กับใครต่อใคร  แต่ไม่เคยมอบสิ่งนั้นให้กับตัวเอง

    เดี๋ยวนี้...

    ฉันเรียนรู้ที่จะรักตัวเอง

    เพื่อมอบความรักที่มีเหตุผล

    ให้กับคนอื่นอื่นที่เขาต้องการ

     

    ความฝันเป็นสิ่งสวยงาม

    มนุษย์ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะฝันได้อย่างไร้ขอบเขต

    แต่เราต้องรู้จักแยกแยะ  ระหว่างความฝันกับความเป็นจริง

    เพราะเมื่อใด  ที่เรากลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง

    เราจะพบว่า  เราจะไม่มีวันที่จะสัมผัสกับสิ่งที่ได้พบเจอ

    ในโลกแห่งความฝันนั้นได้เลย  ในโลกของความเป็นจริง

     

    คนทุกคนในโลกนี้  ไม่มีใครดีไปหมดทุกอย่าง

    และไม่มีใครเลวจนไม่มีช่องว่างเหลือไว้ให้ความดี

    การที่ใครสักคน เลือกจะเป็นคนดีหรือคนเลวนั้น

    บางครั้งไม่ได้ขึ้นอยู่กับความต้องการของเขาคนนั้น

    หากต้องดูที่เหตุผลและสภาวการณ์ที่เป็นตัวกำหนดด้วย

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

    หนังสือ ถนนนี้คือชัยชนะ (You can win)

    เฉกชนม์ : เรียบเรียง

     

     

     

    September 04

    เพลงใหม่ น่าฟัง

    เนื้อเพลง : แก้ปัญหาตัวเองไม่ได้

    ของ : ไอซ์ ศรัณยู วินัยพานิช

    ตอนใครๆผิดหวังและเจ็บช้ำใจ มีปัญหามากมาย
    ก็ให้คำปรึกษาเขาไป แก้ปัญหาให้ใครง่ายดาย
    ตอบคำถามว่าเขาควรทำเช่นไร
    ช่วยเหลือจนมันผ่านไปในทุกเหตุการณ์

    มองอะไรเข้าใจ เก่งไปทุกอย่าง ฟังดูเหมือนฉลาด
    หาหนทางออกพบทุกที กี่ปัญหาที่ใครเขามี
    คนคนนี้ยินดีเต็มใจทุกครั้ง ไม่ว่าเป็นใครก็ตาม
    ไม่เคยทอดทิ้ง โว...

    แต่พอเป็นตัวเอง ไม่รู้ทำอย่างไร
    มองทางใดก็มืดก็มนเหลือเกิน
    เดินหาทางไม่ถูก ไม่รู้เพราะอะไร
    เซ็งตัวเองไม่รู้ทำอย่างไร
    ได้แต่เก่งปลอบใจ เรื่องของคนอื่น
    ต้องทุกข์ทน ขมขื่น ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย

    เคยเข้าใจอะไร กลับไปไม่เป็น
    มองไม่เห็นคำตอบ หาหนทางแก้ไขไม่เจอ
    แค่วันนี้มันเจ็บเหมือนหัน ก็อ่อนแอเกินจะทำอะไร
    เพราะเขาคนเดียวจากไป แค่เพียงเท่านั้น โว..

    แต่พอเป็นตัวเอง ไม่รู้ทำอย่างไร
    มองทางใดก็มืดก็มนเหลือเกิน
    เดินหาทางไม่ถูก ไม่รู้เพราะอะไร
    เซ็งตัวเองไม่รู้ทำอย่างไร
    ได้แต่เก่งปลอบใจ เรื่องของคนอื่น
    ต้องทุกข์ทน ขมขื่น
    ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

    คนคนเดียวที่ฉัน ช่วยเขาไม่ไหว
    คือตัวฉันเอง จะพยายามยังไง
    ก็ไม่มีทาง ไม่รู้ทำไม ฮา...

    เดินหาทางไม่ถูก ไม่รู้เพราะอะไร
    เซ็งตัวเองไม่รู้ทำอย่างไร
    ได้แต่เก่งปลอบใจเรื่องของคนอื่น
    ต้องทุกข์ทน ขมขื่น ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เลย

     +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    เฮอๆๆ เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไประยอง ไปปลดปล่อย เพราะคิดว่าตัวเอง เจอเรื่องเศร้าใจมามากพอแล้ว
    จึงขอเวลาให้กับตัวเองบ้าง ขอให้ตัวเองได้มีความสุขบ้าง โดยการไปเที่ยวกับเพื่อนๆ
    ได้ไปเห็นทะเลอันสวยงาม ได้เห็นโลกกว้างงงง โดยไม่จมอยู่กับสิ่งใดๆ (แต่ใจมันก็คงทำได้ยากน่าดูเลยแหละ)
    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    สำหรับไปเที่ยวระยองครั้งนี้ไปเจอพี่ หมี พี่จอย และพี่นนท์ หนุกหนานดีครับ
    ขอขอบคุณที่เลี้ยงข้าวน่ะคร๊าบบบบผม และให้ที่พักครับ
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    อีก 1 เดือนจะสอบแล้วววว กว่าจะได้มาอัพเป้นจริงเป็นจังซักทีก็คงอีกนานนน
    คงหลังไปเที่ยวปายนู่นแหละมั้ง หวังว่าคงได้ไป ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
    ปี 3 เทอม 1 ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว มันจะจบแล้วหรอ เศร้าใจจัง
    ยังอยากอยู่กับเพื่อนๆๆ อยู่เลย เพราะคิดว่าโลกภายนอกคงน่าจะโหดร้ายน่าดู แต่เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้สิ
    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    สำหรับเพื่อนๆ ที่เข้ามาเมนต์ให้ เด๋วเราจะไปเมนต์ตอบให้ทีหลังน่ะ
    ไปแระน่ะบ๊ายบาย แล้วเจอกันใหม่น่ะ
    อยากจะมีรถขับสักคัน ขับไปให้ไกลๆ ขับไปตามใจของตัวเองที่มัน เศร้า เหงา อ้างว้าง และเดียวดาย
    ขับไปคนเดียว มีเพียงแค่ตัวและหัวใจที่มันบอบบช้ำมามากมาย 
     บ๊ายบายยยย ต้องไปหาหมอแล้วสิเรา อิอิ
     
    August 15

    จบแล้ว....

    หมด......พอ......หยุด....จบ.... 
    คงได้เวลาที่จะให้ความรักกับตัวเองบ้างแล้วสิเรา เฮอๆๆๆๆ
    คงหยุดเรื่องราวไว้แค่นี้แหละ เพราะถ้าพูดไป...มันก็ไม่จบแถมยังเจ็บอีกต่างหาก
    เพราะต่างฝ่ายต่างก็คงหนักใจ ขอจบไว้แค่นี้แร่ะกันน่ะ
    หมดเวลาเพ้อเจ้อแล้วเรา อิอิ
    ขอบคุณน่ะที่ยังเป็นเพื่อนกัน เราจะจำความรุ้สึกดีๆเอาไว้ ที่ในช่วงขีวิตหนึ่งได้เคยมอบหัวใจดวงนี้...ให้กับเธอ ขอบคุณน่ะ
    +++++++++++++++++++++++++++++++++
    ต้นเดือนหน้าก็ไประยอง (กันยายน) ปิดเทอม(ตุลาคม) ขึ้นไปปาย จ.แม่ฮ่องสอน
    คิดไว้ว่าอยากทำไรบ้าง แต่โดยส่วนใหญ่แล้ว ความเป็นจริง จะเป็นตรงข้ามเสมอกับความคิดของเรา
    แต่ก็อวยพรว่าให้ได้ไปเที่ยว เพราะอยากไปเที่ยวมากๆๆๆ โดยเฉพาะเที่ยวเหนือ
    +++++++++++++++++++++++++++++++++
    พอแระ เอาแว้แค่นี้ก่อน...เด๋วไปทำรายงานต่อ เฮ้ออ.....ไปแระคร๊าบบบบ
    ดูแลสุขภาพด้วยน่ะ ช่วงนี้ฝนตก+มรสุมเข้า แต่ตัวเองโดนหวัด+เจ็บคอเล่นงานไปแล้ว 555+++
    ไว้พบกันใหม่น่ะคร๊าบบบผม ขอให้โชคดีน่ะ พี่น้อง
    July 19

    หลากหลายเรื่องราวมากมาย

    เฮอๆๆๆ วันนี้มา up space เป็นวันสุดท้ายยย เพราะว่าช่วงโมงเน็ทหมดแล้ว(วันที่ 20 ก.ค.50) แล้วก้กะว่า...จะหยุดเล่นไปสักพักอ่ะ เพราะว่าทำสัญญากับคนๆหนึ่งเอาไว้ (สู้ๆไปด้วยกันน่ะ ) แต่ไม่รู้ว่าจะต้องยกเลิกกลางคันหรือเปล่า เพราะว่ามีงานที่ต้องทำอ่ะ (แต่อยากให้สู้ๆไปด้วยกันก่อนสักเดือนก็ยังดี แล้วค่อยกลับมาเล่นเน็ทอ่ะ) แต่ช่างเถอะ ก็แล้วแต่เธอแล้วกันน่ะ จะเอายังไงก้บอกด้วยแระกันน่ะ 
    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    อยากบอกเธอคนนั้นว่า "ต้องขอโทษด้วยน่ะ ที่เข้ามาทำให้วุ่นวายใจ ทั้งๆที่เธอก็มีเรื่องราวให้หนักใจอยู่ก่อนแล้ว ตอนแรกก้ดูเหมือนว่าจะดีอยุ่ แต่พอสักพัก....เฮออๆๆๆ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาเป็นแค่เพื่อนดั่งเดิม แต่ก็ยังดีอ่ะ ที่ยังเป็นเพื่อนกัน...ดีกว่าเสียเพื่อนไป ยังไงก็ขอขอบคุณน่ะที่ยังเป็นเพื่อนกัน แต่ในใจและในสายตาเราบางครั้งมันยังไม่สามารถทำได้ นี่แหละมั้ง...ที่ยังคงทำให้ ไม่สามารถเล่นกันเหมือนดั่งเก่าได้ ไม่สามารถทำอะไรได้เหมือนดั่งเก่าได้ (รึเราอาจจะคิดไปเองมั้ง) นั่นแหละ...แต่ยังไงก็ยังอยากให้ความรู้สึกเก่าๆ มันกลับมาเหมือนเดิมน่ะ (มันคงยากอยู่มั้ง) ในอนาคตอะไรจะเกิด...ก็คงต้องปล่อยให้มันเกิด เราก็คงต้องทำใจกับมันให้ได้ เพราะเราไม่รู้ว่า ฟ้าจะเล่นตลกอะไรกับเราอีก แต่ยังไงก็เป็นเพื่อนกันเสมอน่ะ ดูแลตัวเองบ้างน่ะ รักษาสุขภาพด้วย พักผ่อนเยอะๆ ไม่ต้องคิดมากเรื่องนี้น่ะ ปล่อยให้มันผ่านไปกับกาลเวลา หวังดีเสมอน่ะ สุ้ๆๆน่ะ จะเป็นกำลังใจให้เสมอน่ะ สู้ๆๆ คร๊าบบบผม ถ้าอยากหาที่ระบายก็บอกกันได้น่ะ ยินดีเสมอ สู้ๆๆน่ะคร๊าบบบ เป็นกำลังใจให้เสมอน่ะ"
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    ช่วงนี้มันรุ้สึกยังไงก็ม่ายรู้อ่า......มันแปลกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เหมือนอาจจะช้ำกับความรัก ช้ำไปช้ำมา จนไม่รู้ว่าทำไมฟ้าถึงได้เล่นตลกกับเราเช่นนี้ แต่ก้อาจเป้นเพราะตัวเราด้วยแหละมั้ง แต่ก็ช่างมันเถอะ ยังไงเราก้ยังคงมีความรักให้กับ พ่อ แม่ พี่ ญาติๆ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และทุกคนรอบข้าง
    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ตอนแรกก็คิดว่าการเขียน space เป็นอะไรที่ไร้สาระมากกกกกกก ไม่อยากจะเขียน ไม่อยากจะทำ แต่มันก็ทำไม่ได้เพระว่า การทำ space เหมือนเป็นการบ่งบอกอารมณ์ บอกความเป็นตัวของตัวเอง เหมือนเป็นที่ระบายออกอีกทางหนึ่ง เพราะคนเราย่อมต้องหาทางที่จะระบายออกทางอารมณ์ของจิตใจ หรืออะไรก็ตาม และนี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ เราไม่สามารถลบ space ของตัวเองลงได้
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    11 ก.ค. 50 เวลา 23.20 น. Initial condition
    12 ก.ค. 50 เวลา 3.00 น. Boundary condition
    มันเริ่มจาก mass transfer จากสภาวะ U.SS. หลังจากนั้นก้เข้าสุ่ SS. จากนั้นก้ mass trasfer อีกรอบ เพื่อเข้าสู่สภาวะปกติของวันวาน...
    เลขทั้งหมดนี้มันเป็นตัวเลขที่มีความงดงาม (มองยังไงเนี่ย) เอาเถอะ เราจะขอจำตัวเลขงามๆนี้เอาไว้น่ะ 
    บ้าไปแล้วเรา หุๆๆๆๆ สงสัยเรียนหนักเกิน อิอิ
    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    ถ้ามีข้อความใดที่เธออ่านแล้ว ไม่สบาย เป็นทุกข์ หรือข้องใจ ขอให้บอกได้น่ะ เราจะลบให้ทันทีน่ะ 
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
     
    ก็เข้าสู่ช่วงสอบแล้วสิน่ะ อ่านหนังสือเยอะๆ สอบตั้ง 7 ตัวแน่ะ หุๆๆๆ สอบเยอะมากๆๆ เซ็ง เครียด เศร้า เหงา หงอย เลยยยยยเฮอๆๆๆ และแล้วก็ยังไม่ได้ข้อสรุปเลยว่าจะไปไหนกันดี หลังสอบเสร็จ แต่เห็นว่าจะไปดูหนังกันอ่ะ(100%) แล้วก็เหมือนว่าน้าๆจะมาเที่ยวกรุงเทพฯพอดี เฮออๆๆๆ จะเอางานไหนดีว่ะเนี่ยเรา หุๆๆๆๆ เศร้าเลย เฮออๆๆ
    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    เฮออๆๆ เขียนเยอะจังว่ะเรา อิอิ สุดท้ายแระ ยังไงก็ขอให้ได้ AAAAAAAA กันทุกวิชาเลยน่ะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยน่ะ  เป้นห่วงทุกคนเลยน่ะ แล้วพบกันน่ะคร๊าบบบ ถ้ามีไรเร่งด่วนก้เบอร์เดิมได้เลยน่ะ
    For you : รักษาสุขภาพด้วย  พักผ่อนเยอะๆน่ะ ไม่ต้องคิดมาก ยังไงก็หวังดีกับเธอเสมอน่ะ มีปัญหาอะไรก็ปรึกษาเราได้น่ะ จะระบายอะไรก้ได้ ขอแค่ได้คุย ได้ความรู้สึกเก่าๆคืนมาก็พอแล้ว 
    July 15

    หลากหลายเรื่องราว

    เฮอๆๆ ช่วงนี้ก็ใกล้สอบกันแล้วสิน่ะ ยังไงก้ตั้งใจเรียน(ควรเริ่มตั้งแต่ต้นเทอมเลยแหละ ...อิอิ)
    ช่วงนี้...ชั่วโมงเน็ทก็ใกล้จะหมดแระ ดีๆๆ จะได้อ่านหนังสือได้เต็มที่  555++ (แต่ก็ต้องเหงาแน่ๆเลยพราะว่า.... อิอิ ไม่บอก เฮอๆๆ)
    ก็คงไม่ได้เล่นเป็นเดือนเลยล่ะมั้ง เพราะว่าทำสนธิสัญญาอยู่ ยังไงก็...รักษาสัญญาด้วยน่ะคร๊าบบบคุณณณณ อยู่ที่ความซื่อสัตย์แล้วน่ะ
    เธอต้องทำให้ได้น่ะ สู้ๆๆๆ ต้องทำได้สักวันแหละ...จิงมั้ย เพียงแต่ว่ามันคงต้องใช้เวลาหน่อยน่ะ สู้ๆๆ จะเป็นกำลังใจให้เสมอน่ะ
    ไม่ต้องคิดมากน่ะ สักวันจะต้องทำมันให้ได้ ค่อยๆเป็น ค่อยๆไป ต้องเข้มแข็งไว้ สู้ๆๆ  ป่วยบ่อยน่ะเราอ่ะ รักษาสุขภาพด้วยน่ะ take care น่ะ
    มีอะไรก็บอกกันได้น่ะ ไม่ต้องเกรงใจหรอก อยากระบายหรืออยากบ่นอะไรก็บอกกันได้น่ะ ยินดีรับเสมอน่ะ
    ถ้ามีบางอย่างที่ทำให้ไม่สบายใจหรือรำคาญใจ ก็บอกกันได้น่ะ เอิ้กๆๆ ยังไงก็ขอโทษไว้ล่วงหน้าเลยแระกานนน
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
    สอบเสร็จแล้ว...ไม่รู้จะไปเที่ยวที่ไหนดี อิอิ เสนอกันมาแระกานนน น่ะ
    ตอนนี้เหมือนจะมี 2 ทริปให้เลือกคือไปอุบลก่ะไปไหว้พระอ่ะ แล้วมีปาร์ตี้ตอนกลางคืนอ่ะ เฮอๆๆๆ
    ความจริงคืออยากเที่ยวปี 3 ทีเดียวไปเลย เพราะว่าถ้าเที่ยวตอนปี 4 มันไม่ดีอ่ะ เฮอๆๆ หวั่นๆๆอยู่กลัวเหตุการณ์ไม่ดีเกิดขึ้นอ่ะ
    อยากไปเที่ยวปราย(หรือปายนี่แหละ)จ.แม่ฮ่องสอน ไปตอนหน้าหนาววจะดีมั่กๆ แล้วก็ทะเลที่มันสวยๆอ่ะ ชอบทะเลมั่กๆๆ เฮอๆ
    ว่าไปแล้วก็อยากพาพ่อก่ะแม่ไปเที่ยวทะเลอ่ะ แถวๆกระบี่นู่นอ่ะมั้ง(แม่อยากไป)รอทำงานก่อนน่ะครับ แล้วจะออกเงินกับพี่พาเที่ยวน่ะคร๊าบบบผม
    ต้องทำให้ได้ ต้องทำให้ได้ สู้ๆๆน่ะ....เป๊ป (ขอกำลังใจให้กับตัวเองบ้างน่ะ อิอิ)
    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
    เป็นคนขี้กลัว กลัวอะไรหลายๆอย่าง กลัวไปสารพัด ดั่งที่เคยบอกไปแล้ว
    มันมีบางอย่างที่กลัวมากๆๆๆๆๆๆ แต่ก็...บอกไม่ได้ ว่ากลัวเรื่องอะไร (อยากรู้ล่ะสิ อิอิ)
    แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเป็นสิทธิ์ของเธอเอง เราไปบังคับอะไรไม่ได้
    ถ้ามันเป็นจริงขึ้นมา...เราคงทำใจได้ยากอ่ะ
    อยากบอกอยู่น่ะ แต่ถ้าเธออยากรู้...เราก็จะบอกให้ เพียงแค่ถามมา...เท่านั้นเอง เธอคงไม่ว่าไรน่ะ ถ้าตอบไปอ่ะ อิอิ 
    สิ่งที่เราได้ทำลงไป อยากให้เธอรู้สึกดีๆ อยากให้เธอมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน ไม่ใช่อยู่กับอดีต เราทุกคนย่อมมีอดีตกันทุกคนน่ะ
    เพียงแต่ว่าเราจะเอาอดีต...มาเป็นบทเรียน หรือมาเป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิตของเรารึเปล่า สู้ๆๆ น่ะ 
    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

     ปล. ข้อที่ 1. ขอให้ได้ AAAAAAA กันทุกคน ทุกวิชาเลยน่ะ สาธุๆๆๆๆๆ

    ข้อที่ 2. รักษาสุขภาพกันด้วยน่ะ เดินทางไปไหนมาไหน...ขอให้โชคดี มีสุขกันทั่วหน้า น่ะคร๊าบบบ

    ข้อที่ 3. อย่าลิมสัญญาที่ให้กันไว้ 2 ข้อน่ะ ข้อแรกเรื่องเน็ท สู้ๆ ไปด้วยกันน่ะ ส่วนข้อที่สอง...เป๊ปน่าจะทำได้น่ะ

    ข้อที่ 4. มีอะไรก็บอกกันได้น่ะ รับฟังปัญหาได้ทุกเรื่อง รักษาสุขภาพด้วยน่ะ พักผ่อนเยอะๆ ให้เวลากับตัวเองบ้างก็ดีน่ะ สู้ๆๆ น่ะคร๊าบบบ

    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+- 

    จบข่าว : ณัฐพงศ์ รายงานและถ่ายภาพ ; เรียบเรียงโดย หัวใจของนายเป๊ป

    June 30

    เนื้อเพลง "เธอคือใคร"

    ช่วงชีวิตที่เคยรักใคร ไม่เคยล้อเล่นกับหัวใจ
    แต่ว่าทุกคน เข้ามาคบกัน ไม่นานเขาก็ไป
    แต่ละครั้งก็คอยทุ่มเท แต่สุดท้ายก็ยังเสียใจ
    เจ็บจนคุ้นเคย แต่ไม่ชอบเลย ที่ต้องไม่เหลือใคร

    ดั่งฟ้า จะแค่เพียงต้องการแกล้งกัน
    ให้ฉัน ต้องพบเจอแต่เจ็บความช้ำใจ
    จนไม่รู้ว่า รักแท้หน้าตาเป็นเช่นไร
    ก็ยังไม่พบเจอใคร ที่รักกันจริงสักที

    จะมีไหมซักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร
    ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้
    จะมีไหมซักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร
    ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆสักที

    อยากจะพบสักคนที่เข้าใจ ไม่ต้องพร้อมต้องดีมากมาย
    อาจจะเถียงกัน อาจทะเลาะกัน เขายังไม่ไปไหน
    อยากจะพบสักใจที่เข้ากัน อยู่กับฉันรักกันเรื่อยไป
    อยากให้แวะมา ฝากแค่น้ำตา ให้ค้างคาในหัวใจ

    ดั่งฟ้า จะแค่เพียงต้องการแกล้งกัน
    ให้ฉัน ต้องพบเจอแต่เจ็บความช้ำใจ
    จนไม่รู้ว่า รักแท้หน้าตาเป็นเช่นไร
    ก็ยังไม่พบเจอใคร ที่รักกันจริงสักที

    จะมีไหมซักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร
    ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้
    จะมีไหมซักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร
    ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆสักที

    ไม่รู้จะเจอเมื่อไหร่ ก็เฝ้าแต่ถาม ก็ได้แต่ถามจากฟ้า

    จะมีไหมซักคน มาเปลี่ยนชีวิตของฉัน เธอคือใคร
    ที่จะรักจริง ไม่ทอดทิ้งกัน อยากจะรู้
    จะมีไหมซักใจ จะได้เจอเธอ อยากรู้เธอคือใคร
    ที่จะเป็นรักสุดท้าย ของฉันจริงๆสักที

    -+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

    ช่วงนี้เป็นอะไรก็ม่ายรู้......(ตัวเองยังไม่รุ้แล้วใครจะรู้ล่ะ เฮ้ออ....) เอาเถอะๆ  2 วันที่ผ่านมา นอนตอน 6 โมงเช้าทั้ง 2 วันเลย เพราะว่านั่งทำสเปซ หาเพลง ฟังเพลง ต่างๆนานา ตามอารมณ์ที่มันเกิดขึ้นในช่วงนี้ หรือบางทีก็นั่งวาดรูปรถ (บ้าอีกแล้วเรา อิอิ) เราคิดว่าสเปซเป็นที่ระบายออกทางเรื่องอารมณ์ของจิตใจได้ดีอีกทางหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม การพูดเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในการแสดงออกทางอารมณ์ของหัวใจ วันที่ 29 มิ.ย. ได้ออกมาเที่ยวกับเพื่อนๆที่ตลาดนัดและไปหาไรกินกัน ตอนแรกฝนจะตก เลยภาวนาในใจขอให้ฝนอย่าตกหนัก+นาน ไม่นานฝนก้หยุดตก แล้วก็เดินเที่ยวหาของกินกันต่อ ทั้งๆที่เพิ่งกินข้าวไปเมื่อตอน 4โมงเย็นกว่าๆ แต่ก็สามารถไปนั่งกินผัดไทย ตามด้วยไอติม อีก 1 ถ้วย  (เฮอๆๆกินเยอะจัง เอิ้กๆ) แล้วก็กลับมาที่หอ มานั่งนึกว่ากินเข้าไปได้ยังไง ทั้งๆที่ว่าตอนเย็นนั่นอิ่มแล้วน่ะ เฮอๆๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เฮอๆๆ ไปแระ

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

    เฮ้อ..ช่วงนี้อึดอัดใจยังไงก้ม่ายรุ้ เพราะมีความลับที่อยุ่ในใจ แต่ก็ไม่สามารถบอกออกไปได้ เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เพราะเขาเป็นเพื่อนเราน่ะสิ (เอาอีกแล้วหรอ ชอบเพื่อนอีกแล้วสิเรา เฮ้ออ) ยังไม่รุ้ว่าเค้าคนนั้นคิดยังไงกับเรา จะคิดเช่นเดียวกันมั้ย ก้ยังไม่แน่ใจ เค้าจะสังเกตุพฤติกรรมเราออกมั้ย แต่เราก็ยังไม่ได้ทำอะไรที่มันพิเศษมากมายให้กับเค้า เพียงแต่ว่า ทำให้ในสิ่งที่มากกว่าเพื่อนทั่วไป และอีกอย่างอีก 3 อาทิตย์จะสอบแล้ว เลยยังไม่ได้บอกออกไป กลัวไปรบกวนการเรียนเค้า (เราคิดมากไปเองมั้ยเนี่ยยย) ทำตัวไม่ถูกเลยเรา เฮ้ออ....ก็คงต้องรอเวลาล่ะมั้ง ช่วงนี้ก็คง คอยหยอดเค้าคนนั้นไปเรื่อยๆแหละมั้ง แต่สำหรับใจตัวเองน่ะ มีเค้าคนเดียวอยู่แล้ว แต่ถ้าถามว่าแล้วคนก่อนๆๆๆๆหน้านี้ล่ะเป็นยังไง บอกได้เลยว่าคือ เพื่อน ตอนนี้ก้เหลือแค่....คอยหยอด คอยสังเกตุท่าทีของเค้า ว่ามีใจอ่ะป้าว(ขอให้มีใจด้วยเถอะ สาธุๆๆ) ถ้าเค้ามีใจ ก็ต้องคอยว่าเค้าพร้อมมั้ย จากนั้นก็ค่อยบอกแระกานน่ะ ว่าเรา...เธอ สุดท้ายก็ต้องรอ เวลา อีกนั่นแหละ                  

     ปล.ฝากถึงเค้าคนนั้นด้วยว่า รักษาสุขภาพด้วยล่ะ เป้นห่วงจริงๆจากใจ ใกล้สอบแล้วว

    +-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

    May 20

    การเดินทางของตัวและหัวใจ

    1. ช่วงต้นเดือนมีนาคม ได้เดินทางไปเข้าค่าย 7 วัน ที่ อ. ฮอด จ.เชียงใหม่ เดินทางประมาณ 9 ชัว่โมงเศษๆ ค่ายนี้เรียกว่า "Smile and Happy Camp" ก็เป็นค่ายเกี่ยวกับธรรมะ ก็เป็นค่ายที่ดี ห่างไกลจากโลกอันวุ่นวาย ได้รู้จักเพื่อนๆ ต่างมหาลัย แถมยังเป็นการอยู่กับตัวเองให้มากที่สุด เป็นการคิดไตร่ตรองว่าเราเป็นอย่างไร ก็คิดที่จะหรับปรุงตัวเอง

    2. ช่วงปลายเดือนมีนาคมได้ไปเที่ยวที่ หมู่เกาะสุรินทร์ จ.พังงา เดินทางประมาณ 10 ชั่วโมง แบบว่าหลับตลอดทางเลย มีคนถามเราว่าคุ้มมั้ยที่เสียไป 4000 กว่าบาท แต่ได้แค่ดำน้ำที่เดียว ได้ไปทะเล เราบอกได้เลยว่ามันคุ้มสำหรับตัวเรา เพราะว่าเราได้เดินทางขึ้นรถไปกับเพื่อนๆ ได้ไปเที่ยวทะเลที่สวยงามซึ่งเราชอบทะเลอยู่แล้ว ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ได้ดำน้ำ ที่เดียว ทั้งๆที่น่าจะดำได้ 8 ที่ แต่มันก็ค่อนข้างจะเหมือนๆกันทั้งนั้น ได้ทำกิจกรรมที่ดีกับเพื่อนๆ ได้กินอาหารที่อิ่มๆ (อิอิ อันนี้ชอบมั่กๆ) ได้เห็นพระอาทิตย์ตกดิน ได้เห็นหมู่บ้านชาวมอร์แกน ซึ่งต้องช่วยกันรัษาเอาไว้และเราจะต้องช่วยกันรักษาความสะอาดกันด้วย แค่นี้เราก็พอใจแล้ว  สำหรับการเดินทางในครั้งนี้

    3. เดือนเมษายน อยุ่บ้านทั้งเดือน ไม่ได้ไปไหน อยู่กับ ครอบครัว ยาย น้าๆ และน้องๆ เพราะว่าช่วงสงกรานต์ น้าๆจะมาหายายกันทั้งหมด ทำให้ช่วงสงกรานต์ไม่ค่อยเหงาเท่าไหร่ แต่พอหลังจากนั้นไม่ต้องพูดถึง อยู่กับทีวี พ่อ แม่ พี่ และยาย และอยุ่กับความเหงา...ซึ่งเป็นเพื่อนกันมานานแสนนาน

    4. ช่วงต้นเดือนพฤษภาคมได้เดินทางไปเป็นผู้บรรยาย(ความจริงอยากไปเป็น Staff ด้วยแหละ) ที่ โรงเรียนอุดรพฒนาการ จ.อุดรธานี เป็นค่ายเรียกว่า "Desci Camp" ส่วนใหญ่ๆ พี่ๆStaff จะเป็นศิษย์เก่า รร. นี้ทั้งนั้น เราและเพื่อน(แมท) ได้บรรยายเรื่อง น้ำมัน และได้ให้น้องทำแลบ การตกตะกอน และต้องออกข้อสอบ 10 ข้อด้วย อิอิ วึ่งก็เป็นค่ายแรกที่ต้องมาบรรยาย+ทำแลบ อิอิ ก็เป็นประสบการณ์ใหม่ที่หาซื้อไม่ได้ แต่ชอบตรงที่นักเรียนใน รร. นี้จะยกมือไหว้รุ่นพี่ๆ ซึ่งเห็นแล้วก็ประทับใจมากๆ ถึงแม้ว่าเราก่ะแมทจะไม่ใช่ศิษย์เก่าที่นี่ แต่นักเรียนก็ยังยกมือไหว้ ชอบมั่กๆ พอออกจากค่ายนี้ก็ไปอยุ่บ้านน้าและ ไปเที่ยวประเทศลาว แล้วก็เดินทางกลับมา

    5. ช่วงปลายเดือนพฤษภาคม ไปเป็น Staff พาน้องไปเข้าค่ายที่วัดพระธรรมกาย (มีคนไม่ชอบวัดนี้พอสมควร) สำหรับเราก็เฉยๆ แต่เราเอาคำสอนที่ดีๆเอามาใช้ในชีวิตประจำวัน

    6. ช่วงเปิดเทอมคงมีโครงการไปเที่ยวทะเลอีก (ไปๆๆๆๆ ชอบทะเลมากกกกก) และมีโครงการปาร์ตี้บาร์บีคิวที่บ้านก้อง(เสี่ย)ที่ชลบุรี 

    ปิดเทอมนี้สรุปว่าไปเที่ยวมาแล้วทั่วประเทศ อิอิ แถมอีก 1 ประเทศที่ได้ไปมาแล้วด้วย อิอิ 

    April 02

    ขอโทษคร๊าบบบ

    ฝากถึงเพื่อนๆ รร.ตากพิทยาคม ตอนแรกนึกว่ากลับมาถึง กทม.วันที่31 เลยไม่ได้ไปงานบวช แต่มาถึงวันที่ 30 มี.ค. แล้ววันที่ 1 เม.ย. ต้องไปวัดพระธรรมกายด้วยต้องขอโทษด้วยน่ะ ขอโทษจริงๆ
    March 30

    Trip หมู่เกาะสุรินทร์

    26/3/50  ออกเดินทางจากกรุงเทพเวลา 18.50 น. ไปกับเพื่อนอีก 11 คน ไปเจอเพื่อนที่อ.คุระบุรีอีก 2 คน รวมทั้งหมดที่ไป 14 คน
    27/3/50  ถึง Sabina tour ที่ อ.คุระบุรี เวลาประมาณ 4.30 น. (ตีสี่กว่าๆอ่ะ) และเดินทางออกจากท่าเรือ 9.00 น. ถึงหมู่เกาะสุรินทร์เวลา 11.00 น.
              พักผ่อน แล้วก็ไปกินข้าวเที่ยง จากนั้นไปดำน้ำดูปะการัง วันนี้ดำแค่ 2 จุด
    28/3/50  ดำน้ำต่ออีก 6 จุด ช่วงเช้า 2 ช่วงบ่าย 4 หุๆๆๆ เพื่อนๆที่ไปถึกกันมั่กๆๆ เพราะปกติแล้วStaff จะให้ดำแค่ 2-3 จุดเองต่อช่วง ดำน้ำ ขึ้นเรือ กินแตงโม ดำน้ำ ขึ้นเรือ กินแตงโม
              และน้ำหวาน อิอิ แบบนี้ทั้งวันเลย
    29/3/50  ไปดูหมู่บ้านชาวมอร์แกน ชีวิตการเป็นอยู่เรียบง่ายมากๆ ไม่ค่อยมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายเท่าไหร่ แล้วก็ไปดูบ่อน้ำจืดที่เอาไว้ใข้ที่เกาะ  เวลา 13.40 น. ขึ้นเรือ
              เพื่อกลับฝั่ง ระหว่างทางเจอปลาวาฬด้วย พี่เขาบอกว่าถ้าเจอปลาวาฬ อีก 2-3 วันจะมีพายุเข้า  ถึงฝั่งเวลา 15.40 น. ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงฝนก็ตก โชคดีมากๆๆ ถ้าฝนตกตอนบนเกาะ
              คงไม่ได้ทำอะไรเป็นแน่แท้ และถ้าตกตอนอยู่บนเรือก็คงกลัวแน่ๆเลย อิอิ เวลา 18.30 ขึ้นรถกลับกรุงเทพ
    30/3/50  ถึงกรุงเทพเวลา 4.30 น. (หุๆๆ 10 ชม. ในการเดินทาง) ก็ถึงกรุงเทพด้วยความปลอดภัย
    ปล.  1.  แต่......เป๊ป ลงแค่ 1 จุด อิอิ เพราะกลัวน้ำลึกเอิ้กๆๆ
          2.   อาหารกินกันอิ่มมั่กๆๆ ปกติ 4 คนต่อ 1 ชุด (รวม 3 ชุด) แต่พวกเรา.....ขอเพิ่มทุกมื้อ อิอิ อาจจะเรียกได้ว่า 5 ชุด/มื้อ เลย อิอิ
          3.   พี่ๆStaff take care ดีมั่กๆครับเป็นกันเองดี (แถมลดราคาให้ด้วย อิอิ )